Deel van het mysterie

Hier in Aberdeen werk ik als kinderop­pas. Voor het slapen­gaan ver­tel ik de kinderen ver­halen over Nar­nia. Soms ver­tel ik ook ver­halen die ik zelf heb bedacht, en komen we samen op nieuwe ideeën. Er komt alti­jd een grote dosis magie en fan­tasie aan te pas. Ver­halen over won­der­lijke wezens en geheimzin­nige kracht­en zijn niet alleen fascinerend voor kinderen. Ze rak­en iets in ons dat echt is. Een herin­ner­ing, miss­chien. Deze week luis­ter­de ik naar een opname van Llewellyn Vaugh­an-Lee, een Sufi ler­aar. Hij zei het zo (mijn Ned­er­landse ver­tal­ing):

En als we ruimte kun­nen geven aan God, aan liefde, aan passie, aan magie, aan deze ander, dan denk ik dat we ons kun­nen herin­neren wat het werke­lijk betekent om een mens te zijn – iets dat onze cul­tu­ur uit ons geheugen probeert te wis­sen.

Ik ben me steeds meer bewust gewor­den van hoe onze huidi­ge beschav­ing dimen­sies van menselijk bewustz­i­jn heeft gecen­sureerd. De bib­lio­theken zijn ver­brand. De gedachtepoli­tie is bin­nengekomen. En in plaats van stral­ende wezens van licht, zijn we con­sumenten gewor­den. En dat is waar ons lev­en over gaat.

En als we, indi­vidueel en als een gemeen­schap, ruimte kun­nen geven aan de luis­ter van de ander, aan de schoonheid van de ander, aan het mys­terie van de ander, aan het echte geheim van wat het betekent om een mens te zijn, gemaakt naar het beeld van God — dat is zo mooi.

Licht door de bladeren

De oor­spronke­lijke Engelse ver­sie:

And if we can give a space to God, to love, to pas­sion, to mag­ic, to this oth­er, then I think we can remem­ber what it real­ly means to be a human being – which our cul­ture is try­ing to erase from our mem­o­ry.

I have become more and more aware of how our present civil­i­sa­tion has cen­sured dimen­sions of human con­scious­ness from our aware­ness. The libraries got burned. The thought police moved in. And rather than beings of radi­ance and light, we have become con­sumers. And that’s what our life is about.

And if we can just, both indi­vid­u­al­ly and as a com­mu­ni­ty, give a space to the radi­ance of the oth­er, to the beau­ty of the oth­er, to the mys­tery of the oth­er, to the real secret of what it means to be a human being, to be made in the image of God — it is so beau­ti­ful.

Bron:

Reacties

  1. Wow… mooi stuk..
    Dat con­sumeren van aller­lei onzin is zo erg deel van ons lev­en dat we inder­daad vaak ver­geten uit te delen, en.. te geni­eten van mys­terieuze uit­stralin­gen van anderen. Dankjew­el voor het delen!
    xxx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.