A normal life

The social conception of life has led men, by a natural transition from love of self and then of family, tribe, nation, and state, to a consciousness of the necessity of love for humanity, a conception which has no definite limits and extends to all living things. And this necessity for love of what awakens no kind of sentiment in a man is a contradiction which cannot be solved by the social theory of life. (...)
With the Christian conception of life, love is not a necessity and is confined to no object; it is the essential faculty of the human soul. Man loves not because it is his interest to love this or that, but because love is the essence of his soul, because he cannot but love. — L. Tolstoy, The Kingdom of God is Within You

Het is vakanti­eti­jd in Europa, dus er wordt heel wat afgereisd. Veel Brit­ten begin­nen hun reis met de over­steek Dover-Calais. Dat was de afgelopen weken nog niet zo makke­lijk. Tegen­over de vakantie vierende Brit­ten, op zoek naar de zon, staat namelijk een grote groep vluchtelin­gen die vanu­it Calais probeert om de UK bin­nen te komen. Meer dan 1500 mensen zijn afgelopen nacht de Euro­tun­nel bin­nenge­dron­gen en dat zorgt natu­urlijk voor veel chaos en ver­trag­ing.

Dit prob­leem is niet nieuw. In 1999 werd het vluchtelin­genkamp San­gat­te geopend in een groot waren­huis buiten Calais. Maar toen in 2002 rellen uit­brak­en tussen Koer­den en Afgha­nen in het over­volle kamp, werd het ges­loten. Sinds die tijd wonen de migranten in zoge­naamde ‘jun­gles’ — pro­vi­sorische ten­tenkam­p­en zon­der voorzienin­gen. De Franse over­heid staat dit toe op plekken die vroeger gebruikt wer­den voor het dumpen van chemisch afval. Begin dit jaar is het Jules Fer­ry dag­cen­trum geopend, waar mensen een warme maalti­jd per dag kun­nen kri­j­gen. Op het moment wonen er zo’n 3000 migranten in de jun­gle. Het is een van de routes die de vluchtelin­gen nemen als het ze is gelukt om de Mid­del­landse zee over te steken. Deze film van de Guardian geeft een kijk­je in het lev­en in het kamp:

Deze mensen zijn wan­hopig en kun­nen zon­der verbli­jfsver­gun­ning geen kant op. Ze zijn gevlucht voor geweld in Eritrea, Sudan, Afghanistan en Syrië. De ver­schil­lende eth­nis­che groepen hebben soms con­flicten met elka­ar. Maar nu begin­nen ze meer samen te werken. Dat blijkt vooral uit de nieuwe tac­tiek van deze week. In plaats van te proberen op vrachtauto’s te klim­men (wat wij zagen tij­dens onze ver­huiz­ing), hebben ze nu geprobeerd om met een groep direct de Euro­tun­nel in te komen. Het doel is dan om op een trein te klim­men of op een vrach­tau­to die al door de douane heen is.

Het enige antwo­ord dat de Britse politi­ci van­daag geven is ‘hekken en beveilig­ing’. Het doet mij alle­maal teveel denken aan de wereld in de film Chil­dren of Men. Als de vluchtelin­gen alleen nog als een vei­lighei­d­sprob­leem wor­den gezien, een hin­der­lijk vlek­je op onze blink­ende Euro­tun­nel, wor­den ze niet meer erk­end als mens. Uitein­delijk zijn de migranten op zoek naar een gewoon lev­en, met school en werk. Iets dat voor mij alti­jd vanzelf­sprek­end is geweest. Ik kan me niet voorstellen hoe het zou zijn om duizen­den kilo­me­ters te vlucht­en en je lev­en te moeten wagen om een ‘gewoon lev­en’ te kun­nen opbouwen.

Reacties

  1. alle­mensen, heftig film­p­je zeg. en dat zo dicht bij huis. Er gaat hier iets enorm fout in de wereld.

Reageren is niet mogelijk.